DUIVENDAGBOEK - NOVEMBER 2026

Pure nostalgie op VRT MAX
Ik was dezer dagen aangenaam verrast bij een bezoek aan VRT MAX toen ik zag dat er een hele verzameling pure nostalgie is toegevoegd: van Schipper naast Mathilde tot De Heren van Zichem en Kapitein Zeppos. Jeugdsentiment... toch? Blijkbaar ben ik niet alleen!

Ik heb opnieuw pastoor Munte in actie gezien en de traagheid van het verfilmen geconstateerd. Nu zouden ze zo’n aflevering van een half uur herleiden tot 5 minuten, typisch voor de tijd waarin wij leven. Is het nu zoveel beter? Mij stoort het alleszins niet als ik Munte onverstoorbaar, op zijn dooie gemak, met het wierookvat rond de kist van Wannes Raps zie pikkelen. Het was in die tijd gewoon zo... gemoedelijkheid, eenvoud.

Een wereld in sneltreinvaart
Mijn generatie, geboren halfweg de vorige eeuw, is getuige van een verandering in 70 jaar die zijn gelijke niet kent in de geschiedenis. Men vond vroeger ook weleens iets uit... om het jaar, om de 5 jaar, om de 10 jaar. Nu gebeurt dat om de 5 minuten! Als je nu iets koopt, om het even wat, is het de volgende week al verouderd.

Nostalgie... Ik hou van mijn herinneringen. Ik koester ze. Is dat verkeerd? Men zegt mij: "Laat het los, kijk vooruit!"
Is er dan nog een toekomst? Is dat de reden waarom jongeren steden in brand steken, plunderen en verwoesten?

Een tip voor Zuhal Demir: De Heren van Zichem opnemen in de geschiedenislessen (als dat nog bestaat?) om te tonen van waar we komen. De Heren van Zichem bekijken ontroert mij; het is een meesterwerk. (Ik heb trouwens al de boeken van Ernest Claes gelezen).

Over duiven gesproken...
Dit is ook een duivendagboek, dus we gaan het even over de duiven hebben. Soms moet je ze gewoon laten doen, het komt vanzelf goed! Gaandeweg heb ik ondervonden dat als ik de kleinkinderen van ROCCO en TORNADO onder elkaar koppel, het meestal "bingo" is!

De tweede ronde: Mijn tweede ronde zit nog steeds samen. Na een strenge selectie blijven er nog een 20-tal over.

De rui: Ik heb ontdekt dat er in de rui niet veel genesteld wordt, op hier en daar een uitzondering na, maar daar lig ik niet van wakker. Er worden koppeltjes gevormd zonder veel vuurwerk; het nieuwe kostuum is blijkbaar belangrijker!

De bron: Eén van die uitzonderingen heb ik in beeld gebracht: een kleinzoon Rocco x kleindochter Tornado. Generaties goeie duiven in kruising met goed spul afkomstig van goeie vrienden. Maar als je de stambomen naast elkaar legt, kom je altijd terug uit bij de bron. Ik kweek al jaren op die manier, puttend uit die bron. En ja... soms laat ik ze gewoon doen... kinderen der liefde.

Handige handigheidjes in het hok
Tussendoor heb ik nog wat motivatiebakjes gemaakt om in de nestbakken te plaatsen. Veel beter dan die metalen deurtjes zonder privacy!

Daarnaast gaf ik ze in de kweekboxen ook eten in glazen bokalen (zie foto's). Ik ga die echter vervangen door stenen potten met een naar binnen gebogen rand. Het experiment leert mij dat er zo veel minder gemorst wordt met het eten. En in deze dure tijden is dat mooi meegenomen.

Roger Casier