Mijn eigen duivenpraatje (deel 25)

Wat later dan gewend maar ja, het moet ook eigenlijk ook geen verplichting wezen om het precies iedere keer zo op de zaterdagochtend te moeten doen. Maar ik snap, als ik het iedere keer op de zaterdagochtend plaats dat een ieder er ongemerkt vanuit gaat. Maar goed, we zijn er ……

En de reden dat ik deze zaterdag later kom met mijn verhaaltje is, is dat ik een hokbezoek, waar ik zolang naar uitkeek eindelijk kon volbrengen. Jaren terug had ik gekscherend tegen de liefhebber in kwestie eens aangegeven dat ik graag eens in zijn uitermate mooie snoepjeswinkel zou willen kijken. Maar begrijpelijk, gezien wat er allemaal gebeurd zo nu en dan stond de persoon in kwestie niet één, twee, drie te springen hierop. Maar door het goede contact wat er tussen ons in ontstaan kwam van het één het ander en zodoende kon ik afgelopen ochtend mijn bezoek in die uiterst mooie snoepjeswinkel in vervulling laten gaan. Echt, ik heb de nodige kinderen in handen gehad van enkel en alleen maar ware topduiven. Ik kan hier lang of kort over zijn, maar één ding is zeker, als echte liefhebber is en was dat meer dan genieten. En geloof me, genoten heb ik !!! Maar dit bezoek stond tevens gelijk gepland met het ophalen met voor mij iets aparts.

Twee ingeteelde jongen van het superkoppel “Mats” x “Miss Urk”
Gezien het contact wat ik met Guy Baerts had opgebouwd en de vele gesprekken die wij gevoerd hadden wist ik dat hij enkele geweldige nakomelingen in zijn bezit heeft van het wereldberoemde superkoppel van Batenburg - v.d. Merwe. Zodoende kwam er afgelopen zomer het besluit van mijn kant om uit een zoon van dit koppel, gekoppeld op een dochter van “Ad” x “Number 8” twee kinderen aan te schaffen van dit hok. En ik weet, garantie heb je nooit, maar de voorpret is zo fijn en lekker en het gevoel, nu ik thuis ben en ze door de handen heb laten gaan des te meer. 

Het vorige weekend
Na een mooi en met zonovergoten weekend vorige week in Drenthe kwamen we einde van de zondag weer thuis. Op de maandag kon ik de teruggehaalde duifjes weer op het hok plaatsen en zijn we gelijk op die dag begonnen met de paratyfuskuur. 

Kieldrecht
Onderweg naar Drenthe werd ik tot tweemaal toe gebeld door een Belgischnummer. Eenmaal aangekomen op locatie even teruggebeld en wat bleek, de man had een jong opgevangen. Afgesproken dat ik de maandag terug zou bellen daar ik een weekend afwezig was. Wat bleek, het was een jong van de laatste lossing vanuit Zandvliet waarvan ik er nog 2 kwijt was. Ik heb tegen de man gezegd dat ik mijn jongen 1 voor 1 altijd africht en dat deze van de laatste africhting dus niet thuis was gekomen. De man zou hem loslaten maar gaf aan het te betwijfelen of hij of zij terug zou komen daar het het water over zou moeten in ze eentje. Nou, als hij of zij dat niet kan, mag ze aan die kant van het water blijven hoor. Enkele dagen later werd ik gebeld door het zelfde nummer en kreeg de vrouw aan de telefoon. Gezien de mist was het er nog niet van gekomen maar ze hadden het duifje zojuist gelost. Maar nu, op het moment van dit schrijven is er nog niets thuisgekomen dus, dus laten we het er op houden dat die het in ieder geval niet heeft. 

Bianca
Afgelopen week plaatste ik nog een los bericht zo op FB over mijn “Bianca” en dat ik bijzonder trots was. Vernoemd trouwens naar mijn lieve schoondochter en dit moest ik toch wel even vermelden achteraf dacht ik zo !!! Wat was namelijk het geval. Mijn “Bianca” is namelijk uitgeroepen tot 10e Asduif Perpignan Internationaal over 3 jaar. 9x keer ging ze mee en alle keren was ze voor het sluiten van de prijzen thuis en van deze 9x was ze zelfs 6x als eerste op het hok. Haar volle zus, “Romée”, een jaartje ouder ging 10x mee en won 9 prijzen waaronder zoal een 20e nat, 64e nat en 90e nat. Dus al met al, geen verkeerde duifjes. Gezien hun afkomst en wat ze zelf tot nu gepresteerd hebben besloten om ze beide voor de kweek te behouden. En ja, ik weet dat dit een fikse aderlating zal zijn voor mijn hokje aankomend jaar. Maar een goede Belgische vriend gaf me aan, “Johan, de kweek is het begin van het succes”. En daar er ook de nodige duiven die door de jaren heen aangeschaft zijn flink door de mand zijn gevallen was het makkelijk om deze keuze te maken. En weer geleerd, dat het gras bij de buren echt niet altijd groener is dan bij jezelf.

Twee duiven in de top tien internationale Asduiven 
Als ik kijk hoe sommige mensen wel eens reageren als ze hier komen ben ik toch wel bijzonder trots om op dit kleine hokje nu mijn tweede top tien te behalen van een internationale Asduif. Was het de nodige jaren terug met “Joke” wat toen de beste Nederlandse duif was over Barcelona en Perpignan en 5e Internationaal. Deze keer was het dus “Bianca” met haar 10e plaats over 3 jaar Perpignan. En ja, dan ben ik trots…..

Zo, na een voor mij drukke, en zeer vermoeide zaterdag ga ik even de duifjes doen en dan is het lekker op het bankkie onderuit.

Voor een ieder, fijn weekend en geniet er van.
Geniet van elkaar, maar bovenal van uw duifjes.
Tot de volgende 
Gr. Johan.

Ps;
Ben ik in België ga ik ook nog even tanken.
Geloof het of niet, €1,89 was het aan de tank.
Echt, wat zijn het toch een stelletje schoften hier in dat Nederland.
Maar goed, zou me in de duivenpraatje niet politiek gaan uitlaten want anders…….