Late jongen

Over late jongen gesproken, ik heb er een aantal lopen/vliegen.


Waarom? wel ik heb genoeg aanvulling voor het vlieghok aan jonge duiven die wel een goede opleiding hebben gehad, waarom dan die late?

Gewoon voor de lol of eigenlijk om uit te zoeken of deze jongen uit probeerkoppels mij nieuwe inzichten (buiten vluchten om) kunnen geven waarvan ik dan wel of niet denk dat ze wat extra's kunnen opleveren voor volgend jaar.

Die probeerkoppels zijn andere dan de koppels die afgelopen seizoen grotendeels op elkaar hebben gestaan, ze zijn samen gesteld uit de ouders van jongen 2025 en 2026 die nu nog aanwezig zijn en van mij het predikaat kregen, bruikbaar.

Daarbij zijn de prestaties van de 25-ers en de gedragingen van de 26-ers voor mij belangrijk. Gerantie op beter kan ik mijzelf niet geven, maar ik heb het altijd zo gedaan. 

En van een helaas overleden vriend leerde ik dat de grootste exploten worden geboren uit 2 ingeteelde stammen, ik heb me daar altijd aan vast gehouden omdat ik dat terug vond in mijn duiven.

Het type waar ik van houd is niet te groot en ik weet dat dit een ruim begrip is. Redelijk van bouw, geen gekke dingen dus, een zijdezachte pluim en vooral alertheid.

Als ik een duif pak moet die me meteen aanstaan, ik doe niet graag vleugels open, probeer geen vinger tussen hun stuit te wringen en een ogenkijker ben ik al helemaal niet.

De beste duif die ik ooit had was de 610, de vader kocht ik op een veiling, niet omdat hij zo mooi was, maar eigenlijk als een aandenken aan de liefhebber die overleden was. Ik kocht hem in de blind en ik kon hem net betalen.

Achteraf bleek deze doffer over een rits van fouten te beschikken. De ergste ! gespleten slagpennen, alles behalve een zachte pluim en eigenlijk een haan in plaats van een duif.
Maar hij bezorgde me 1e prijswinnaars en topduiven op een ouderwets niveau tegen concoursen met meer dan 10000 duiven.

Heel veel liefhebbers hebben uit die doffer meer dan geluk gehad toen ze er een nazaat van op hun hok kregen en wel in binnen en buitenland..

Het maakte eigenlijk niet veel uit welke duivin er tegenstond en 
veel nazaten kweekte goed door. Ik heb wel minimaal een 10-tal jaren veel plezier van hem gehad.
Maar buiten dat plezier heb ik veel van hem geleerd onder andere dat alle mooie theorieen best wel een deel waarheid vertegenwoordigen, maar ook dat toevalligheden een grote rol spelen en..... dat krijgertjes vaak niet je slechtste behoeven te zijn.

Maar het gekke is dat ik bij aanschaf bijna nooit slechte heb gehad en daar bedoel ik mee, dat ik altijd geduld heb gehad met duiven (3 generaties lang), heel vaak teveel geduld, maar dat geduld werd meestal beloond als de goede doffer tegen een goede duivin aanliep. Oftewel de geluksfactor en die komt mijn inziens veel vaker voor dan we willen toegeven.

Goed x goed geeft vaak evenredig goede duiven, maar niet heel vaak betere. Betere krijg je door je goede duiven te kruisen met betere duiven van je concurrent en dan zoals hierboven beschreven, exploten krijg je door 2 stammen van uitstekend ingeteelde families tegen elkaar te zetten en daarnaast, tja uit de toevallige enkele anderen en dat kan ook gewoon een goede opvanger zijn.

Het is najaar, de duiven ruien nu volop, geen vluchten meer, ruimte om goed na te denken over onze koppels voor aankomend seizoen.