DUIVENDAGBOEK 13 SEPTEMBER 2026

De Story van Issoudun

De Uitdagingen voor de Inkorving
In de aanloop naar deze laatste nationale vlucht werd ik geconfronteerd met een aantal problemen. Voor zo'n vlucht heb je idealiter "frisse" duiven nodig met VEEL ervaring—op zich al een moeilijke combinatie. Bovendien moeten ze goed in de pluimen zitten.

• De vliegploeg: De 6 duifjes die meegingen, zaten vanaf half mei zo goed als wekelijks in de mand en namen eigenlijk aan te veel snelheidsvluchten deel. Toch waren ze er klaar voor (spelen doe je immers niet in de winter!) en de pluimen waren geen probleem: ze zaten nog mooi en strak in het pak.
• De selectie: 5 duivers gekoppeld aan jaarling duivinnen, en 1 duivin gekoppeld aan een oude duiver. Allen tot 14 dagen voor deze vlucht op weduwschap gespeeld.

Het Nestprobleem & De Oplossing
Er ontstond echter een probleem met de jaarling duivinnen. Ze zaten al veel te lang "wepel", het verlangen naar een nest werd steeds groter en ze begonnen onder elkaar te foefelen. Het was zo erg dat ze legden terwijl hun duiver op reis was en samen begonnen te broeden bij de thuiskomst van het gezinshoofd.

14 dagen voor de vlucht zei ik "foert!" en liet ik ze hun gang gaan. Binnen de kortste keren veranderde de sfeer op het hok in een van welbehagen: terug naar de natuur en zorgen voor het nageslacht.

• Het nieuwe ritme: De jonge duivers gingen 's morgens vroeg uit en rond 14:00 uur kregen ze eten.
• Tussenvlucht: De week voor Issoudun vlogen ze Roye (178 km) met slechts één nacht mand om de nesten intact te houden.

Naar de Inkorving
In de week voor de inkorving ging de conditie met sprongen omhoog: mooi rond, blinkend en met overtuiging broedend op hun eerste nest. Op donderdag werden ze ingekorfd op 6 tot 8 dagen broeden. Ik was vooraf niet geweldig enthousiast over deze stand en korfde het enige duivinnetje als eerste in. De duivers hoefde ik op donderdagnamiddag alleen maar gewoon van hun nest te nemen.

Het Resultaat van Issoudun
De rest is geschiedenis. Het idee van duivers op eitjes bleek zo slecht nog niet:
Bij een vlucht van 500 km zijn ze nooit voor de middag thuis. Hun inwendige klok vergroot de drang naar het nest, omdat ze weten dat het rond die tijd hun beurt is om voor de eitjes te zorgen.

• De Duivers: 4 van de 5 nestduivers haalden de uitslag (4 - 9 - 11 - 44 op 120 duiven). Ze verloren geen seconde bij thuiskomst en zaten minuten later alweer op de eitjes. Goed voor een mooie prestatie op PIPA!
• Het Duivinnetje: Met reeds een heel mooi palmares liet zij het dit keer helaas afweten.

Conclusies & Dankwoord
Uit dit avontuur heb ik zeker wat geleerd: volgend jaar moet ik ze misschien een weekje (of 14 dagen) vroeger koppelen.

Speciale vermelding: Kweekduivin TINGA (Stamduivin nr. 2) — grootmoeder van de 1e aankomst en moeder van de 2e aankomst! Hieronder de palmaressen van de 3 eerste duivers die al vanaf half mei in de dans zaten...

Met vriendelijke groeten en tot de volgende,

Roger Casier