Mijn eigen duivenpraatje (deel 21)

Zo, op sommige plaatsen is het al gedaan, terwijl op andere plaatsen dit weekend de laatste vluchten worden afgewerkt. Altijd kijk je er naar uit, en ben je mijn inziens ook altijd weer blij als het gedaan is. Persoonlijk zou ik nooit, maar dan ook nooit meer een heel seizoen van begin tot het einde willen spelen. Nee, ik zou dit echt niet op kunnen brengen en daarom dan ook respect voor al die mensen die wat wel doen. En ik weet, ga je echt voor de hoogste treden dan is het, buiten je gezin en je werk om keihard werken en zeker heden ten dagen tegen de nodige mega/profhokken. Daarom kan ik intens genieten van bepaalde hokken, al zijn ze zeldzaam die buiten een druk en jong gezin, hun werk fenomenaal weten te presteren. Ja, daar geniet ik van. 


Een lange winter en wat voor
Ja, we staan weer voor een lange winter. Liefhebbers gaan weer stoppen, de verkopingen barsten weer los en vele discussies zullen weer beginnen en noem maar op wat niet meer. Discussies als over de nieuwe indelingen, het verlies van de jonge duiven, maar ook zeker weer al het gebrabbel over het teveel aan vluchten of te veel aan marathonvluchten zal weer los gaan barsten. Iedereen heeft een mening, geweldig dat een ieder een mening mag hebben. Maar er zijn wel eens discussies waarvan ik persoonlijk denk, “waar bemoei jij je mee”. 

Jonge africhten
Vorige week op de zaterdag was het eindelijk weer eens redelijk weer. We konden weer met de jongen te gaan rijden. Maar ja, zaterdag en vluchtduiven….. Dan maar eens gaan kijken hoe laat ze gelost zijn en tegen wat voor een tijd ze op de plaats waar ik ze los zou willen laten misschien over zouden kunnen komen. Ik de jongen voor de derde keer gepakt en gaan rijden naar Dinteloord en daar gaan zitten in de polder met een geweldig mooi en ver uitzicht. Ik kijken op compuclub live en zag de eerste meldingen hier en daar vallen en denkende, dan zouden er zo wat duiven over kunnen komen. En jawel, hele kleine koppeltjes trokken over. Dus snel een mandje open. En dit heb ik zo drie keer achter elkaar gedaan. En iedere keer, als ze even draaide kwamen ze gelijk in wat duiven terecht die als het ware mooi op koers lagen waar ze dus ook in mee gingen. 

Thuisgekomen natuurlijk nog geen duifje te zien en ondanks de verschillen in lossing kwamen de meeste zo goed als tegelijk na verloop van tijd als koppel aanzetten. Later in de middag geprobeerd te tellen maar volgens mij waren ze er wederom allemaal. Dit betekende dat de dag daarop, de zondag dus de afstand vergroot zou worden en de lossing anders aangepakt zou worden.

De jongen en de zondag
Zoals ik ook afgelopen zondag vermelde in een berichtje op FB had ik ze deze dag weggebracht op een kleine 35 km om ze 1 voor 1 te lossen. Alles bij elkaar ben je dan toch wel ruim anderhalf, tot twee uur bezig. Maar ja, je moet er wat voor over hebben zeg ik altijd maar. Van deze lossing miste ik er in de avond nog 2 waarvan er op de maandag einde van de middag nog 1 kwam.

Op de maandag heb ik ze wederom gepakt, makkelijke tuinstoel mee, kan met koffie en tevens een lijst met de ringnummers. Lekker, duifje voor duifje pakken en dan op me eigen manier ze beoordelen om daarna te kijken waar ze uitkomen. De eerste zijn wat ouder dan de overige en dat merk je ook wel degelijk als je ze zo door de handen laat gaan. De meeste kregen 1 kruisje, sommige 2 en een enkeling 3. Maar, en ik zal het wel mis hebben (al kan ik voorbeelden ten overvloede geven wat anders uitpakte en daar ben ik zeer trots op. En dit niet eens op eigenhok) maar er zat er 1 bij ja, die gaf ik 4 kruisjes. Ongekend persoonlijk wat een verdomd mooi duifje. Geweekt uit mijn “Kleine Ceesje” van Kees Vergouwen (en niets is zeker, maar van dit late doffertje ga ik de komende jaren een berg plezier verwachten want echt, wat een klasse duif is dit) x “Petra” een duivin afkomstig van de combinatie Verweij de Haan. Natuurlijk weet ik ook wel, 9 op 10 zit je er gewoon naast maar vindt het gewoon geinig voor mezelf. Maar al met al, van deze lossing, waar ze in het begin toch stroever van kwamen miste ik er in de avond nog 2. De dag daarop, melde zich er al spoedig weer 1 en de laatste die liep als een verzopen kat op de donderdagochtend in de tuin. En eerlijk, voor zo’n jong beestje, met die fikse buien die geweest zijn kan ik alleen maar respect hebben.

Een goed voorbeeld
Ik las afgelopen week op de FB pagina van “Opvangers melden” een geweldig mooi bericht. Er stond namelijk een berichtje, met foto erbij van 16 Franse duiven in een reismand. Die 16 duiven zouden meegaan richting Morlincourt en daar opgehaald worden door een Franse liefhebber. Deze liefhebber zou dan weer e.e.a verder verzorgen. Zelf denk ik, wat een geweldige actie en eigenlijk zou dit via iedere afdeling mogelijk moeten kunnen zijn.

Een avondje club
Gisteravond was de laatste avond voor wat het inkorven betreft bij ons in de afdeling. Dan is het seizoen 2026 weer gedaan. Tevens was er een hamburger avond gepland. Maar ja, laatste avond dus ik ben toch even me gezicht laten zien. Gewoon lekker nog een keertje wat ouwe….. met wat clubmakkers. En buiten hardvliegen, kunnen ze ook ouwe…. en gezellige avonden maken. En ja, ze weten wat hard vliegen is daar hoor. Zo zit er de generaal van de FBZ, de 3e generaal FBZ, de Nationaal Kampioenen marathon aan- en onaangewezen Jeugd etc. etc. Ja, en dat allemaal onder de goed 18 vliegende liefhebbers. Maar buiten de nodige gezelligheid, hadden we dus ook de hamburger avond, of beter gezegd, de AP Overwater Hamburger avond. En AP en Ria verzorgde een ieder van een zalige burger en van een natje. AP en Ria bedankt en het was weer geweldig !!!

En nu ga ik nog een bakje koffie nemen en op me gemak de jonge pakken voor weer een stevig lapje.

Allen een fijn weekend en succes deze laatste vlucht.
Groet Johan.