De eerste keer

Harco Poelman, benaderde mij enige tijd terug of ik belangstelling had in een column op Duivenclub.eu.


Mijn naam is Gerard Dekker en ik woon Assendelft dat een deel is van Zaanstad. 

Nou heb ik veel geschreven in mijn leven in de vorm van reportages van vluchten of kampioenschappen in klein en grootverband. Maar ook over individuele liefhebbers.

Dit in de lokale kranten, het NPorgaan, in toentertijd nog de Vredesduif (Begon in de tijd van Ab Ducaat, Fred Kramer en later Jan de Jong. )en Het Spoor Der Kampioenen dat daar uit ontstond. Ook heb ik lange tijd geschreven voor Duivenvaria.nl dat helaas is opgehouden te bestaan, maar waar Duivenclub.eu een mooi alternatief voor is of kan zijn.

Eigenlijk vond ik het wel goed zo, maar soms kriebelt het zoals nu om de pen weer ter hand te nemen.

Zelf zit ik het grootste deel van mijn leven tussen de duiven, ik was vijf jaar toen mijn vader me op mijn verjaardag een Tortelduifje gaf, het duifje is 19 jaar lang een deel van mijn leven geweest en de reden dat ik op mijn twaalfde jeugdlid werd van de P.V. Zaanstreek-Noord in Wormerveer. Met een korte onderbreking naar P.V. Krommenie en Omstreken kwam ik via een fusie tussen beide genoemde clubs weer terug bij Zaanstreek-Noord waar ik nu snel geteld bij elkaar al een 65 jaar lid ben.

Met veel ervaring op bestuurlijk niveau, op secretariaten en als voorzitter. De laatste post als voorzitter gaf ik nu een 5 a 6 tal jaren geleden op met name omdat ik vond dat jongere de kans moesten hebben zich dienstbaar te kunnen maken in onze mooie sport.

Schrijven behoorde bij mijn hobby in de sport en ik heb dat altijd met veel plezier gedaan,
Verwacht geen hoogstandjes in mijn stukjes, geen politieke uitingen of zekerheden over onze duiven, want echt met mijn 77 jaar heb ik nog echt geen zekerheid kunnen ontdekken bij onze gevleugelde vrienden.

Wat je kunt krijgen zijn deels mijn eigen ervaringen en soms… raken die kant nog wal, ik noem dat weleens mijn oprispingen van datgene wat ik op dat moment beleef. Natuurlijk heb ik met mijn 71 jaren tussen de duiven best wel wat kennis opgedaan en daar menigeen mee kunnen helpen. Maar helpen is wat anders dan je eigen mening opdringen.

Graag tot een volgende keer.