Mijn eigen duivenpraatje (deel 19)

Afgelopen week was er geen duivenpraatje omdat ik lekker met het vrouwtje, kinderen en kleinkinderen een weekje er tussenuit was. Tenminste, we waren met onze dochter, schoonzoon en de kleine meiden weg en terwijl Monique en ik het niet wisten hadden de kinderen onderling geregeld dat de rest ook onverwachts kwam. Ja, daar zit je dan plots met ze allen…. Maar één ding is zeker, we hebben een geweldige week gehad met een aansluitend topweekend. En geloof me, op zulke momenten kan me het duivenpraatje gestolen worden en ik weet, dankzij de goede verzorging door me maatje en tevens vriend zit dat met de duiven ook wel goed.


Eenmaal thuis wist ik dat er op duivengebied nog wel wat op de planning zou staan. Namelijk het africhten van de aanwezige jongen moest nog gebeuren. Het eerste was natuurlijk het bekijken van wat het weer zou gaan doen en persoonlijk, ik ben met vluchten nergens bang voor, zowel met de oude als het africhten van de jonge niet, maar onweer in de lucht kijk ik zeker wel voor uit. Op dinsdag gaven ze voor mij goed weer op, blauwe luchten, een matig oosten windje dus toen ik in de ochtend wakker was, was het na een kop koffie de jongen pakken. En pffff, wat maken die als ze zo voor het eerst in de mand gezet worden een kabel zeg en ja, ook daar moeten ze even doorheen. Eenmaal de jongen gepakt, aangevinkt op het lijstje (kan ik gelijk zien welke er weg zijn) was het de manden (3x) in de auto zetten en rijden. 

Vele onder ons beginnen altijd op korte stukjes en steeds een stukje verder. Ik lees wel eens van sommige die voor mijn gevoel beginnen aan het einde van de straat. Nou, daar pak ik ze niet voor hoor. Want jongen, die gezond zijn, en als je ze loslaat langere tijd weg zijn, en dan ook echt weg zijn die kunnen een hoop verdragen. Daarom is het hier altijd zo, want eigenlijk wonen we hier op een soort van eiland dat ik gelijk tweemaal het water oversteek naar een goede 19/20 km (hemelsbreed) en daar begin. Begon ik voorheen gelijk 1 voor 1 te lossen zo was het deze keer in groepjes per 4. Waarom, ach weer eens een keer wat anders dacht ik. Als ik dan na enige tijd klaar ben, manden in de auto zet en weer op huis aangaat denk ik bij mezelf, “het is toch eigenlijk best altijd wel spannend”. Maar ja, ik blijf er toch gewoon bij, “een goeie hoef je niets te leren, en een slechte kan je niets leren”. En natuurlijk, die wegblijven zijn echt allemaal geen slechte. En die thuiskomen echt allemaal geen goeie. Maar een voordeel is, er zijn maar zo verdomd weinig goeie. En je moet door met wat thuiskomt en niet met wat achterblijft. En zelf zeg ik, en dit zal bij vele misschien verkeerd uitpakken, maar ik zeg altijd, “probeer er eens vanaf te komen”. En ik weet, zelf africhten of met de grote wagen, zit een heel verschil in maar ik doe het niet met de grote wagen. Dus….. ja, ik kan ook misschien wel gemakkelijke lullen… Maar geloof me, hier krijgen ze het ooo niet voor niets, maar ze mogen wel jong zijn.

Eerder schreef ik al eens dat voor dit jaar er wat meer focus gericht zou zijn op kweken van wat nieuwe aanwas. Daarom heb ik voor mij een aardig clubje jongen waar ik ben mee begonnen met africhten. Want toen ze eenmaal allemaal in de manden zaten stonden er 43 kruisjes op de lijst. En nu denk ik van, “hoeveel zullen er straks een zwarte stip (die zijn achter gebleven) achter hun nummer hebben na de africhtingen die ze nog gaan krijgen.

Ja, een lijst, kruisje en zwarte stip en jullie zullen wel denken. Nou kijk dat werkt zo. In het voorjaar maak ik een lijst met alle ringnummers daarop. (Zie foto) Wanneer een bewuste duif mee gaat komt er een kruisje achter het nummer. Is de duif thuis maak ik het vakje groen en is de duif in de avond niet thuis dan komt er een zwarte stip in het vakje. Tevens vul ik onderaan de bewuste vlucht/africhting waar ze op gespeeld zijn. Zo kan ik in één oogopslag zien welke er nog zijn en welke waarop is achter gebleven. Gewoon simpel en gemakkelijk en ik doe en gebruik dit al jaren.

Op woensdag stond africhting twee op de agenda. Wetende dat er ook vluchtduiven van afdeling 5 e.d. in de lucht zouden komen wist ik op voorhand dat de laatkomers die verkeerd zouden zitten een extra dilemma zouden gaan krijgen. Maar ja, ook hier leren ze weer van. En weer gingen we deze ochtend, ondanks de zuid oosten wind met 43 stuks op pad. Nu weer qua afstand zo’n beetje het zelfde maar nu wat meer richting de kust. Dus niet wat meer het binnenland in maar precies juist meer naar de kust en dit terwijl vele anders denken en doen bij deze opgeven windrichting. Echter, het werd het alleen maar bewolkter en bewolkter maar ja, terugrijden doe ik niet snel met de duiven. Eenmaal aangekomen op mijn stekkie dacht ik van …..”wat ga je doen”. Een geheel bewolkte hemel met slechts een enkel klein stukje blauw. Niet ideaal leek me maar ja, dan komen ze maar wat later. Gelost, mandje per mandje dus, 2x 14 stuks en 1x 15 om de 10 minuten hadden ze toch de nodige problemen om echt hun richting te bepalen. Maar goed, op de terugweg even bij zoonlief een bakkie gedaan en dan snel naar huis. De straat in rijdend geen duif te bekennen op het dak. Nee, ze zaten op een stuk of drie na allemaal netjes binnen. Rond een uurtje of twee vallen er twee van de drie die nog moesten komen en toen was het wachten op de laatste. Als ik dan de voerbakken vol gaat doen en ze tel, ze zitten dit jaar trouwens verdeeld over twee hokjes blijkt ook de laatste gearriveerd te zijn en weer waren ze een kleine ervaring rijker denk dan maar.

Nu dat ook de rui zijn intrede heeft gemaakt ben ik ook weer begonnen met het meerdere keren per week geven van lijnzaadolie over het voer. Deze olie koop ik bij een plaatselijke winkel voor paardensport benodigdheden en is verkrijgbaar in 1 en 5 liter verpakking. Met een liter verpakking doe ik eigenlijk zo goed als de gehele rui en als ik dit dan over het voer doet maak ik het aan met zoal de nog staande poeders van de Weerd en of Vitamineral en of Vi-Spu-Min. Dit doe ik al jaren en het is gewoon goed voor het nieuwe verenpak.

Enkele dagen Zeeland staan nu op de planning met daaraan gekoppeld een mooie duivendag bij Belinda Los en Jacco Schipperen / Schipperen Skytrain. Dit stond al lang op de planning maar was er eigenlijk nog nooit van gekomen. Maar nu hebben we gezamenlijk koppen met spijkers geslagen en maken we een lang besproken afspraak eindelijk eens waar.

Tja, wat valt er verders te vertellen op duivengebied…. Natuurlijk zijn er zaken te vermelden, maar we moeten positief zijn en daarom ook dat we de leuke dingen gaan vermelden. Dit neemt niet weg, dat als er zaken zijn die vermeld moeten worden dat ik me daarvoor verschuil….

Fijn weekend allen en tot de volgende …..
Groet Johan.