Mijn eigen duivenpraatje (deel 17)

Wat kan je als kleine liefhebber toch blij zijn als je een mooie vlucht maakt. Nog mooier is als je al een bijzonder jaar hebt met wat ups, maar zeker ook downs, dat je het jaar dan toch nog voor jezelf naar tevredenheid kan en mag afsluiten.

Zo, het seizoen 2026 is weer gedaan. Felicitaties aan de overwinnaars van deze mooie laatste marathon afsluiting vanuit Perpignan (Mazamet-Castres). Voor mij persoonlijk was het een bijzonder jaar gezien de weinige vluchten die gespeeld zijn. Maar goed, dit had zijn oorzaak en hopende dat we in 27 wat sterker zullen zijn. De vluchten die tot afgelopen week gespeeld waren waren Bergerac voor de jaarlingen en Bressols voor de oude met 8 op 17 in sec.1 (29, 93, 185 etc op 3.349 duiven). We zouden het jaar nog gaan afsluiten met Perpignan (Mazamet-Castres) voor enkele oude. En zo gebeurde dat we met 6 oude naar het lokaal gingen.

De laatste vluchten stond altijd mijn “Bianca” als getekende en haar zusje, “Romée” als tweede. De eerst genoemde was al vijf keer mijn eerste geweest met nu 8 op 8 terwijl “Romée” ook al 10 op 10 had met o.a. een 20e nat. Bergerac, 64e nat. Perpignan etc. Maar nu, ze was zo mooi voor inkorving dat ik besloot om het om te draaien. De zusjes zouden op de poulestaat wisselen. Gewoon voor de fun want het maakt mij echt geen fluit uit welk duifje er als eerste komt hoor. Maar goed, “Romée” stond op plek 1. 

De nacht van de vlucht, echt ik kon de slaap maar niet pakken. Dan dommelde ik weer weg en schrok ik weer wakker en zag ik haar zitten op de klep, mijn “346”, of beter gezegd, mijn “Romée”. Dan dommelde ik weer weg en hup, weer schrok ik wakker met gedachtens over ……. Op een gegeven ogenblik was ik dat zo zat dat ik rond de klok van halfdrie me bed maar uit ben gegaan. Niet dat ik op dat tijdstip duiven verwachte, nee verre van dat. Maar ik werd gewoon moe van mezelf. Toen het licht begon te worden, eenmaal de eerste duiven begonnen te vallen groeide bij mij de spanning, zou ze het net als haar grootvader voor een elfde keer kunnen doen. Haar grootvader sloot n.l. zijn vliegcarrière af met 11 op 11 met de 1e nat. Pau. Die 1e nationaal kon voor haar niet meer, maar een mooie kopprijs nog wel. 

Maar wat er ook gebeurde, ze kwam niet. Tot dat mijn tweede getekende of beter gezegd, “Bianca” zich voor de zesde keer als eerste op het hok melde. Een mooie top tien notering tussen het plaatselijke geweld in de sterke Hoeksche Waard met mannen als Batenburg, Fortuin, Overwater en Saarloos en een 164e nationaal. Uiteindelijk vlogen er 4 van de 6 hun prijs en nummer 5 viel er net af. 

Maar het rotte van alles was, “Romée” ontbrak nog op het appel. Ook toen we in de avond naar bed gingen, ik uit de douche nog uit het slaapkamerraam naar buiten tuurde …. kreeg ik het gevoel, “meisje, je ben op het veld van eer gesneuveld”.

In de ochtend, iets voor halfzes ben ik wakker en als eerste kijk ik uit het slaapkamerraam en jawel, daar zat ze, inééngedoken op het rennetje van de jongen. Ik snel naar benende en gekscherend dacht ik nog, “24 uur terug had je top 10 gezeten meissie”. 

Maar, geloof me of niet, het is geen top 10… geen afsluiting als haar grootvader met 11 op 11. Maar ik ben dolblij dat ze thuis is en vanaf nu mag ze, en dit denk ik samen met haar zusje van hun welverdiende rust gaan genieten. En gezien de uitslag, het kan altijd beter en vroeger. Maar met 5 in het klokkie van de 6 ben ik dik en dik tevreden en mag ik toch het jaar mooi afsluiten en ga ik met fijn gevoel op duivengebied de winter in.

Een lachtertje vanuit de NPO
Afdeling 6 wilde gezien eerdere ervaringen gezien wind en temperatuur niet dit weekend spelen. Om een lang verhaal kort te maken. Ze kregen toestemming vanuit de NPO om op vrijdag te vliegen. Als ze dan de duiven aan het ophalen zijn bij de lokalen krijgen ze vanuit de NPO een telefoontje dat er een foutje is gemaakt, “sorry, we hebben een fout gemaakt, jullie hebben geen toestemming”. 

En er is nog wel meer te vertellen hoor. Ik heb wel eens vaker zaken aangekaart die mijn inziens totaal niet klopte. Trouwens laat ik het zo zeggen, bij zaken en daar blijf ik bij was het pure fraude. Maar goed, als u wel eens uitslagen uitpluist dan moet u eens goed naar bepaalde uitslagen en de daarbij behorende omstandigheden in en binnen Afdeling 5 bekijken. Ik zeg, ik heb een hele, maar dan ook hele vreemde smaak. Maar maak me er niet meer druk om. Steek me energie in mezelf en me kleinkinderen. Maar het liefst, hang ik ze even een minuut of tien in de pisbak in het lokaal.

Fijn weekend allemaal en geniet ervan …..

Groet Johan.