Mijn eigen duivenpraatje (deel 16)

Wat gaan de weken toch snel. Zo schrijf je een stukje en zo ga je proberen alweer een stukje aan het zo gezegde papier toe te vertrouwen. 

Kijken we op eigen hok even terug naar de vlucht van vorige week dan kan ik daar het volgende over aangeven. 19 stuks jaarlingen en laatjes gingen er mee. Vooraf had ik mezelf netjes ingedekt (hahaha) want ik had totaal geen verwachtingen. Maar eerlijk is eerlijk, heb je ze mee dan hoop je ook op een duifje. Nou, hier op eigenhok kan ik zeggen, ze hebben geleerd en deze ervaring nemen ze mee maar weer mooi mee. Maar verders was het helemaal niets. Ik speel 4 prijsjes ergens helemaal achterin in de uitslag. Maar ondanks dat ze dan later kwamen, maar ook kijkende naar de taaiheid qua weer en snelheid ben ik toch tevreden. Tevreden dat ze ondanks als jong niet gespeeld te zijn dit zware seizoen toch zo doorstaan hebben. En dan op Bergerac, krijg je ook nog eens twee laatjes voorop die als jong ook zelf niet eens zijn afgericht. Van de 19 zijn er 14 thuis dus dat is een mooi groepje voor komend jaar.

Op maandag werden er 6 aan de mand toevertrouwd voor de afsluiting van het jaar vanuit Perpignan. Althans, het zou Perpignan zijn maar de duiven zijn iets dichterbij gelost na een dag uitstel te Mazamet-Castres. Zoals de vooruitzichten zijn zal het een mooie vlucht gaan worden met over heel de vlieglijn een wind uit noord, noordwestelijke richting en een mooie temperatuur. Hoe het gaat verlopen, we gaan het zien en stilletjes hopen we maar dat we tussen het plaatselijke geweld van mannen als Fortuin en een Batenburg van de Merwe ook maar een duifje kunnen draaien.

Nu dat de laatste vlucht bezig is zal straks ook weer mijn bijdrage gaan beginnen voor wat Het Spoor betreft. Sommige hokken heb ik al benaderd voor hun medewerking. Andere staan op de planning. Maar heeft u nou iemand waar u van zegt, die verdient gezien zijn spel op de marathon nou gewoon eens een verslag, schroom niet en stuur me een berichtje.

En trouwens, gisteren, we hadden oppasdag en ja, als de meiden er dan zijn en dan is het ook altijd duif, duif en duif. En als de oudste met oma wat aan het rommelen is bedenk ik me om even tussendoor wat in het hok te doen. Maar ja, de jongste bemerkt dat en staat gelijk al voor de deur van het hok. En ja, dan maar mee het hok in en op zo’n moment denk je echt, “wie doet me wat”.

Fijn weekend en geniet van uw duifjes.