Mijn eigen duivenpraatje (deel 15)

Het is nog vroeg, veel te vroeg als ik een aanvang neem op deze zaterdagochtend met het maken van dit verslagje. Ja, hoe komt het…. natuurlijk, omdat er duiven mee zijn. En ondanks je verstand wat anders zegt dan je gevoel, was en werd het toch een onrustige nacht. 

Op mijn vorige duivenpraatje heb ik toch wel wat reacties gehad over het stukje huigelaars. Maar ja, reacties of niet, het doet me niet zoveel want het is me eigen praatje en ondanks de verkregen reacties, het kwaad is op dat moment al geschied. Zo kon ik persoonlijk ook behoorlijk gierende hardkleppen krijgen over de duif van P Lindelauf uit Vijlen. Hoe het allemaal is gegaan kan ik verders geen oordeel over geven. Maar wat ik gelezen heb dan dan denk ik ….. en voor nu zeg ik, “waar mijn ogen en oren niet zijn geweest, daar zwijgt mijn mond”. Maar wel vreemd dat dan enkel 1 duif uit concours gehaald wordt. Maar dit zal nog wel een staartje krijgen.

Deze week kreeg ik tevens de vraag van Harco Poelman of mijn wekelijkse gebrabbel niet op de geweldige mooie en nieuwe site kon van duivenclub.eu. Maar natuurlijk, dus voortaan zijn verhalen daar ook voor een breder publiek te lezen. En echt, ga je eens verdiepen in deze nieuw opgerichte site want echt, ziet er gewoon geweldig uit.

Op eigenhok zijn de jaarlingen mee op Bergerac. En echt, verwachtingen zijn er nul komma nul maar de hoop dat die thuiskomen deze ervaring meenemen naar het andere jaar des te meer. Het is gelijk weer eens wat anders van hoe we voorheen speelde. Misschien wel iets te voorzichtig maar ja, verandering van spijs doet eten toch 😉. Nee gekheid natuurlijk. Maar ze hebben Nationaal Chateauroux gehad waarop ik zeker niet vroeg zat, maar toen ze eenmaal kwamen, kwamen ze netjes af en nadat de laatste zich ook gemeld had kon het klepje mooi in de avond dicht. En ja, toen kwamen ze weer op eitjes en dacht, die kunnen mooi mee allemaal naar Bergerac. Hoe het gaat verlopen straks, dat wachten we af. Op voorhand zal ik de overwinnaars alvast feliciteren en zelf hoop ik dat ik vanavond een leuk gedeelte van mijn jaarlingen ploegje weer thuis heb mogen en kunnen verwelkomen.

Dan gaan er komende maandag nog een 6 stuks naar Perpignan en dan is het ook hier gedaan. Een vreemd, kort en super snel jaar voor het hok hier in Poortugaal. Want in totaal hebben we dan maar aan 3 vluchten meegedaan. Maar goed, er komen andere tijden aan en ook mijn eigen accu moet eens goed opgeladen worden. Maar ja, die eigen accu zal zo blijven en dat breekt wel eens op…….

Fijn weekend en groetjes allemaal