Mijn eigen duivenpraatje (deel 13)

Vorige week stond voor de marathonliefhebbers de vlucht der vluchten in de agenda. En dat de mannen zich van de jongens hebben onderscheiden is nu eens en te meer duidelijk geworden. Mannen als Fortuin, Batenburg v.d. Merwe maar zeker ook Jelle Jellema maakte een ongekende uitslag en pakte allen meerdere kopduiven. Ik hoef hier dan ook niet al te veel over te schrijven want dat is al genoeg gedaan. Maar groot respect vanaf deze kant is er zeker. Natuurlijk, er zijn ook genoeg kleinere inkorvers die ze geweldig pakte. Maar de genoemde vielen met hun kopduiven en series extra op. Maar pluis je de uitslag goed na dan zitten er geweldenaars tussen hoor. Dus allen, van harte…

Wel wil ik nog terugkomen op één ding, en dat is een felicitatie die ik deed richting Ad Fortuin gezien zijn overwinning bij de jaarlingen vanuit Agen van de week daarvoor. Ik feliciteerde Ad via de app met zijn overwinning en gaf hem verders aan, “en zaterdag weer met de 46”. Wetende dat dit gewoon een geweldige goeie duif is. Niet dat ik hem ooit gezien heb of wat, maar gewoon mijn persoonlijke belangstelling in goede duiven en wat speurwerk. Als ik dan op zaterdag zelf op de duiven zit te wachten vanuit Bressols zie ik plots als vroegste melding van Nederland Ad Fortuin staan bij PIPA. Ik dacht nog, “zou het echt”. En warempel, het was de “46”, later omgedoopt tot “Bas” die het huzarenstukje wist te verwezenlijken. 

Op eigenhok had ik zoals aangegeven Barcelona laten schieten en alle oude op Bressols gezet. De nieuwelingen konden zich zo mooi testen en eventueel laten zien en de oude hadden toch een marathonvlucht en zouden, mits het redelijk zou gaan verlopen hierna door kunnen naar Perpignan. Ik was al vroeg wakker en me maatje Wilco kwam gezellig langs om een bakkie te doen. 

Het is iets voor elven als Wilco plots aangeeft dat er een duifje op het huis valt. En ja, het was mijn “536” die hier de spits afbeet. Komt uit zoon 823 Walter v.d. Meulen x “Madam Linda” van Filip Porrez. Vorig jaar als debutant speelde de “536” van Bressols de 1e lokaal, 4e inkorfcentrum en 198e in de sector op 4.212 duiven. Hij werd op eigenhok opgevolgd door “Romée” om 11:39 (2e get.) en 12:10 “Bianca” (1e get.) In totaal pakken we er 8 op 17 in de prijzen en beginnen we in Sec.1 tegen 3.349 duiven met 29, 93, 185 etc. Op zich een nette uitslag maar enkel er zijn wat duifjes te veel nog onderweg. Maar persoonlijk, en ook als ik kijk hoe die van Barcelona kwamen vond ik persoonlijk Bressols een raar vluchtje. Maar goed, dat is persoonlijk.

Wat de jaarlingen betreft, die stonden op Chateauroux voor mij een 594 km. Ik begon zeker niet vroeg maar dat hoeft ook niet met die jaarlingen en laatjes die als jong nooit een mand hebben gezien van de afdeling en de laatjes niet eens zijn weggebracht in hun geboortejaar. 19 stuks gingen er heen en iets na negen uur in de avond melde zich nummer 19 en kon het klepje dicht. Dus, ook hier zeker, dik en dik tevreden. Nu even kijken wanneer ze weer op eitjes komen en we houden het weer in de gaten en misschien krijgen ze nog wel Bergerac. Gewoon voor de extra bagage aan ervaring voor het volgende jaar.

De jongen duiven in het kleine schuurhokje doen het ook geweldig. Begonnen met 18, waar er nu nog 15 van over zijn. Afgelopen woensdag, ik laat ze altijd zo rond de klok van vijfuur in de middag los. En echt, iets na achten kwamen ze aan, en flink er aan getrokken hebbende vielen ze op het huis en hub, binnen. Van de 16 die los gelaten waren kwamen er 15 terug. Donderdagavond kwam het niet uit om ze los te laten en gisteravond van het zelfde laken een pak. Rond vijf uur eruit en de klok geeft 19:40 aan als ze over het huizenblok in de zijstraat aankomen. Dus, met dit groepje zit het wel goed denk ik. En ik vraag mezelf dan ook altijd af, “waarom gaan mensen, als ze hun jongen gaan africhten soms beginnen op een kilometer, dan weer een stukje verder enz. enz.”. Jongen die gezond zijn kunnen gemakkelijk naar een grotere afstand. Maar ja, een ieder doet het natuurlijk ook waar hij of zij zich goed en fijn bij voelt.

Buiten deze 15 jongen zitten in het andere hokje waar de jaarlingen verbleven nu ook de volgende groep jongen. Van deze groep fladderen de oudste nu net een beetje om en rond het huis. En als deze eenmaal ook goed op de vleugels staan gaan we eens kijken wanneer voor hun de spoedcursus “africhten” zijn afvang kan krijgen.

Mensen, vanaf deze kant wens ik een ieder een mooi, fijn en gezellig weekend toe.

Groet Johan.