Alle columns
Johan Hamstra
Mijn eigen duivenpraatje (deel 8 )
Het overnacht seizoen 2026 is begonnen.
Op het moment van dit schrijven zijn er al de nodige duifjes gevallen en daarom dan ook aan de overwinnaars, allen van harte gefeliciteerd. De kop is eraf en het gaat nu dan ook echt beginnen.
Hier op eigenhok zijn de jaarlingen en 1 oude duivin op dit moment huiswaarts aan het komen na een lossing te Morlincourt. De oude duiven hebben deze ochtend zelf een lapje gehad vanuit Bergen op Zoom om ze wekelijks in het ritme te laten houden.
Afgelopen maandag weer even voor controle met wat duiven naar de Weerd geweest. We weten het, “vertrouwen is goed, maar controleren is beter”. En zelf denk ik dan ook, die paar weken dat het marathon seizoen bezig is moet je mijn inziens zo kort als mogelijk op de bal spelen. Natuurlijk kan jezelf ook bepalen of dat het goed is….. Maar hier is het zo dat ik niets aan het toeval wil overlaten. Gewoon het idee en de bevestiging hebben dat het qua gezondheid in ieder geval daar niet aangelegen hebt. Ik spreek ook wel eens liefhebbers die zeggen dan van, “ik snap het niet, ze vliegen goed bij huis, ze zien er goed uit enz.”. Maar ik weet wel, en zeker met nestduiven zit tussen vliegen en trainen aan huis een heel verschil.
Ik weet nog, het is alweer de nodige jaren terug en om precies te zijn het jaar 2005. Ik hoefde niets te doen want alles lukte hier dat jaar. Ze trainde niet gewoon, nee, ze trainde werkelijk als gekken. Eventjes weg uit het zicht om vervolgens vanaf de andere kant hoog weer snoeihard aan te komen. En niet als een koppel, nee allen naast elkaar in formatie. Zelfs de duivinnen kwamen aan of het weduwnaars waren. Of het nu normaal weer, warm was of snikheet, ze trainde dat het een lust was. En dit kwam terug op de uitslagen. 10 op 10 Bordeaux, 6 op 9 St. Vincent, 2 op 2 Pau, 5 op 6 Barcelona. Ik won zelfs mijn eerste felbegeerde bokaaltje op Barca door het winnen van de 18e Nationaal. Echt, dat jaar was voor mij ongekend. En hoe het kwam, vraag het me niet, het was er……
Nu, ze vliegen redelijk goed, af en toe trekken ze weg en komen dan zoals ik het wil zien terug. Maar voor het grootste gedeelte is het nog gewoon rondjes vliegen in plaats van het echte trainen over het dorp heen. Maar ja, het is simpel, dat echte zit hem niet in een potje en je krijgt het of krijgt het niet. En juist die echte kunstenaars weten het vaak zo voor elkaar te krijgen dat het lijkt of overkomt of ze altijd de juiste form te pakken hebben. Maar gelukkig, hier hebben we nog een enkele week voordat het start.
Kijk, alles valt en staat met goede duiven, dat is één. Maar heb je het echte geluk om op het juiste moment de juiste form te kunnen en mogen krijgen, geloof me, dan ben je een bevoorrecht persoon. Liefhebber x, pakte in 25 de ene na de andere superserie met de nodige vroege prijzen en een ieder sprak over hem. Het was gewoon ongekend. Het bleef maar doorgaan en doorgaan. Maar de laatste vluchten werd het toch wat minder. Kunnen ze het dan gewoon niet? Nee, verre van dat, maar mijn inziens is dan het echte eraf en dan wordt het ook voor die grote kampioen minder en moeilijker. En gelukkig, de persoon in kwestie weet en ziet dat ook. Maar echt, dat het een verdomd moeilijk spelletje is en kan zijn mag ondertussen wel duidelijk wezen. Daarom dan ook, tevreden over de huidige stand van zaken hier op eigen hok is nog verre van dat……
Afgelopen dinsdag kreeg ik plots een appje van een voor mij niet bekende dorpsgenoot. Hij had in zijn tuin een ringetje van een duif gevonden en via via kwam hij bij mij terecht. Nagekeken en wat bleek, een laatjong van 25 wat ik zelf van het hok was verspeeld in maart. Gebeurt hier gelukkig eerder zelden als met regelmaat, maar het blijkt, het gebeurt dus wel.
Dan even een kritische noot richting mijn nieuwe afdeling. Dat alles duurder is geworden in het leven dat is ons alle meer dan duidelijk. Zo zijn, gezien de huidige brandstofprijzen ook de vrachtprijzen omhoog gegaan van onze gevleugelde vrienden. En eerlijk, helemaal begrijpelijk. Maar wat ik dan niet begrijp is het volgende.
Normaal gesproken als je, om een voorbeeld te noemen 8 manden met duiven heb in de club krijg je ook 8 lege manden retour. Maar wat schetste gisteravond voor mij zoal voor de tweede keer dit jaar, we kregen helemaal geen lege manden terug. De vorige keer werden die op de maandag gebracht. En ook in die week kregen we een reactie dat de vracht omhoog ging. Ja dacht ik, als je logistiek zo te werk gaat dan snap ik dat het duurder gaat worden. Als je zoiets bij een transportbedrijf doet dan kan je denk ik toch op gesprek komen. En dit heeft niets met beginnersfouten of wat ook te maken, dit is puur het niet kunnen organiseren. En echt, in een tijd als deze kan dat toch niet meer. En ik hoop dat dit zal worden gelezen en meegenomen maar een puntje vergadering zal het in mijn club zeker worden.
Bep en Hans bedankt voor de overheerlijke kippenpoten die jullie verzorgd hadden gisteravond op de club. Het was wederom weer volle bak en een ieder genoot dan ook met volle teugen van de gebraden kippenpootjes. Echt, wat kan duivensport dan toch verdomde mooi zijn en iedere keer weer is het gezelligheid troef te Klaaswaal.
Nou mensen, dit was het weer voor deze week. Ik ga op me gemak lekker wat rommelen bij de duifjes, even de meldingen, voor zover als mogelijk wat bekijken en dan straks me jaarlingen opwachten vanuit Morlincourt.
Voor een ieder zou ik zeggen, pak nog een duifje en een prettig weekend en tot volgende week.
Groet Johan.
(0)
Log in om deze column leuk te vinden of te reageren.
Reacties (0)
Nog geen reacties. Wees de eerste!